Televisie is een liegbeest!

Amerika verloor de oorlog door de televisie, die fel realistisch aan het Amerikaanse publiek toonde wat het leger daar aanrichtten en meemaakten. Het volk ging zich hierdoor afvragen of de oorlogsdaden allemaal zo eervol en nodig waren. Het Amerikaanse leger had ‘de fout’ gemaakt verslaggevers vrije toegang tot de oorlog te verschaffen. In die tijd werd er zeer weinig gemanipuleerd met beeld op de televisie. Rond 1960 was er dan ook nog geen reclame op de televisie. De televisie werd slechts gebruikt om de werkelijkheid te beschrijven. Dit bemoeilijkte het glorieus oorlog voeren dan ook voor het Amerikaanse volk in Vietnam. De keiharde beelden op de televisie oefende zoveel invloed uit op de mensen dat de regering hun steun verloor.

Henk Blanken beweert dat mensen tegenwoordig zulke beelden niet meer zo snel voor waar zouden aannemen. Nu weet men precies wanneer iets echt of nep is. Dit is flauwekul. De televisie beïnvloedt de mens nog altijd en misschien wel meer dan vroeger. De televisie begon als een medium waarmee de werkelijkheid op realistische wijze beschreven kon worden. Ze werd hier dan ook uitsluitend voor gebruikt. Nu wordt er veel meer gegoocheld met het beeld op de televisie dan vroeger. Als gevolg daarvan wordt de werkelijkheid vaak volledig gemanipuleerd. Ons hele beeld van anderen en de wereld wordt beheerst door suggestie. Televisie zal ons nooit de echte waarheid tonen.

Om aanhangers te winnen voor bepaalde principes, bepalen machthebbers zelf de informatiestroom van bron tot eindgebruiker. Op slinkse wijze beïnvloeden ze mensen hier enorm mee. Een goed voorbeeld hiervan is de Golfoorlog. In werkelijkheid kregen wij thuis een hele andere oorlog te zien. Het Amerikaanse leger maakte zelf opnames van de oorlog en lichtte die ook zelf toe. Hierdoor ontstond een eenzijdig beeld van de oorlog, gecreëerd door de machthebbers. Dit positieve beeld over de oorlog zag toe dat het Amerikaanse volk hun regering bleef steunen.

Ook het nieuws bespeelt de kijker. Het nieuws maakt een selectie uit de voor hun meest interessante onderwerpen. Lang niet al het nieuws wordt uitgezonden. Een probleem is dat het nieuws vaak te sensationeel wordt gebracht. Je zit vaak eerder naar een nieuwsshow dan een nieuwsuitzending te kijken. Nog een probleem is dat veel nieuwszenders nou niet bepaald kritisch zijn. Denk aan het keurige CNN van de Verenigde Staten. Zij zullen in een uitzending nooit de oorlog in Irak ongunstig beoordelen. Dit heeft invloed op ons. We zien heel veel niet en wat we wel zien, is dat wel eigenlijk zo? Het antwoord is nee. De televisie kraamt enkel leugens uit.

De mens oordeelt met zijn ogen en oren. Daar wordt dan ook handig gebruik van gemaakt. Door middel van interactie tussen meerdere sprekers, humor, muziek, een scherpe commentaarstem en rake beelden kan de kijker emotioneel betrokken worden bij een boodschap op de televisie.
Een goed voorbeeld hiervan is natuurlijk de reclameboodschap. Een reclameboodschap probeert een groot publiek te beïnvloeden en dat publiek tot iets te verleiden. Door een deuntje aan een reclameboodschap te koppelen en dat herhaaldelijk uit te zenden kan de ontvanger beïnvloed raken in het proces van onthouden. Iedereen heeft wel eens ‘dat irritante deuntje van de tv’ in zijn of haar hoofd.

Ook documentaires beïnvloeden de manier waarop mensen tegen bepaalde zaken aankijken. Micheal Moore bijvoorbeeld heeft veel invloed uitgeoefend op heel wat mensen. Hij heeft een aantal documentaires gemaakt waaronder Fahrenheit 9/11. Moore laat in deze documentaire een onrechtvaardige oorlog zien die alleen maar diende om het Amerikaanse volk angstig te houden. Moore geeft ontevreden soldaten en de moeder van een gesneuvelde militair het woord. Slechts de negatieve kant komt naar boven. De complete werkelijkheid blijft echter achterwege.

Moore gaat verder met het manipuleren van het materiaal. In plaats van keiharde bewijzen op tafel te gooien, zien we hoe Britney Spears haar president blind vertrouwt en hoe mariniers jongeren werven voor de oorlog. Hij gebruikt humor en beelden die voor altijd op je netvlies blijven plakken. De vredige beelden van spelende kinderen zijn in de documentaire net voor de aanslagen in Bagdad te zien. Een beetje opvallend, nietwaar? Moore creëert hier ook duidelijk een eenzijdig beeld. Hij zet eigenlijk een illusie neer waar veel mensen zijn ingetrapt. De documentaire is goed bezocht en heeft veel geld opgebracht. Veel mensen vonden zijn conclusie aannemelijk. Men heeft echter niet de echte waarheid mogen aanschouwen. De echte waarheid ligt in het midden.

Er wordt natuurlijk veel meer televisie gekeken dan vroeger. We leven nu in een televisietijdperk.Nu wordt er efficiënter gebruik gemaakt van televisie dan vroeger. De beïnvloedingstechnieken raken steeds meer verfijnd en de kijker laat zich hier onderbewust door beïnvloeden. Het feit bestaat nog steeds dat de televisie invloed heeft op de mens. Daarom gaan mensen zaken anders gaan waarnemen en registreren. Televisie zet een schijnbeeld op en dit beeld roept emotie op. Dat maakt haar tot een liegbeest waar nooit de echte waarheid uit zal komen.

Promofilmpje betoog

Recensie Pop-Up

Popup geeft antwoord van de oude media op de nieuwe. De pop-up zoals wij hem kennen is een verschrikkelijk irritant verschijnsel op het internet. We kiezen hier niet zelf voor. Heel apart. Wij als gebruikers van nieuwe media willen juist zelf kunnen selecteren in het leesaanbod.

Internet heeft het hele zooitje veranderd: waar we het nieuws in de wacht slepen, waar we kleding kopen en waar we nieuwe vrienden vinden. In ons bliksemsnel veranderend Nederland zijn journalistiek en politiek overleden, alleen weten ze het zelf nog niet.

Henk Blanken en Mark Deuze houden zich in Popup bezig met de toekomst van de media. Met persoonlijk gekleurde opstellen beweegt de lezer zich door een wereld van blogs, gratis kranten, Pim Fortuyn en nieuwe technologie.

De auteurs beschrijven uitgaande van verschillende oogpunten wat er heden ten dagen speelt in de media. Bij dat genoemde behandelen ze nader de wijze waarop nieuws wordt geproduceerd en verspreid. Jammer is dat veel stelling niet onderbouwd worden. Er blijft veel open. Prettig is wel dat er niet om van alles wordt heen gedraaid. De auteurs proberen vooral om de stemming een beetje op te winden met het gevolg dat je je hersens laat werken. Ze zijn hier absoluut in geslaagd.

Brief

Beste Henk Blanken,

Allereerst wil ik U ontzettend bedanken voor uw komst naar onze Hoge School. Dankzij U zat ik een keer niet te dromen tijdens college. Uw college was heerlijk om naar te luisteren. U heeft er een waar spektakel van gemaakt.

Alleen één ding. Dat kranten zullen verdwijnen is vanzelfsprekend lachwekkend. Heeft U ooit de film Minority Report gezien? In deze film wordt de wereld over vijftig jaar realistisch weergegeven. En wat zien we? Een overvolle metro met niets anders dan krantlezers. Ik ben dan ook van mening dat kranten een geweldige toekomst voor zich hebben.

Verder had U een in hoge mate interessante visie en mening over zaken als lezen, blogs en de maatschappij. Geweldig! Wanneer komt U weer langs?

Met vriendelijke groet,

Yves Nix

Vraag aan Henk Blanken

De moord op Pim Fortuyn leidde in Nederand tot een mediacrisis. Hij zorgde ervoor dat het publiek mocht weten wat mensen echt vonden en niet wat de media ervan had gemaakt. Hij rekende af met de media? Denkt U dat de samenleving zich zonder Fortuyn al bewoog naar een afkeer tegen de media? Tegenwoordig selecteren we zelf de informatie die we nodig hebben om achter de waarheid komen.

Citaat uit het boek pagina 57

"Als er een oorzaak valt aan te wijzen voor de teloorgang van de massamedia, als er een schuldige is, dan zijn wij het zelf, dan is het de massa- dan is het de samenleving, en niet de technologie."

Ik ben het hier niet mee eens, omdat ik vind dat de ondergang van massamedia juist een gevolg is van de technologie. Wanneer de technologie er niet is dan kunnen we er ook geen gebruik van maken. Als de technologie vijftig jaar geleden al bestond dan zou iedereen toen al met internet werken. Is er eigenlijk wel sprake van een ondergang? Ik denk dat de massamedia nog steeds bereik hebben bij een groot publiek.

Stijloefening

lezen is als winkelen in de PC Hoofdstraat
schrijven is de longen uit je lijf rennen
luisteren is overgeven